Blokowanie, 2007

 

Tunel jednak nie jest wyłącznie siedliskiem grozy i przerażenia.
Tym razem też wydaje się kojąco znajomy.
Oto korzyści robienia czegoś po raz wtóry.
Tunel jest jak dom.

 Susan Sontag Zestaw do śmierci


Czy w sztuce to, co ogrodzone murem, może stać się bezpiecznym domem?

Dwuznaczne Blokowanie Anny Klimczak jest mozolnym ponawianiem prób mierzenia się z nierozpoznaną siłą oporu, która utrudnia swobodne operowanie indywidualnym językiem artystycznym i stawianie tez na polu sztuki. Praca prezentowana w Galerii ON ma autoanalityczny charakter wobec procesu tworzenia w ogóle. Anna Klimczak bada powstające na tle procesu twórczego spięcia, które są następstwem powstawania ograniczeń. Blokowanie odnosi się do wielu aspektów, które towarzyszą artyście, może to być problem z definiowaniem sztuki, określeniem jej funkcji społecznej i instytucjonalnej, co rodzi wiele trudnych relacji w procesie odbioru, ale też w określeniu roli artysty. Silne nagromadzenie wątpliwości w pytaniu o sztukę i o życie, uaktywnia w rzeczywistości pracy Anny Klimczak kody służące do rozbrajania blokad – paradygmatów, ale z drugiej strony doprowadza do stopniowego budowania z przerobionych „surowców” nowych struktur. Wychodząc od indywidualnych refleksji i przeżyć Anna Klimczak umownie zmierza do zbadania doświadczeń artystów, odsłaniając wnętrze aktu twórczego. Proces tworzenia może być tu pojmowany, jako nieustanne mierzenie się w pierwszej kolejności z wewnętrzną potrzebą wypowiedzi na gruncie sztuki, w drugiej z potrzebą czynnego uczestnictwa w ponowoczesnej kulturze. Przerośnięte struktury Blokowania stają się egzystencjonalnym odcinkiem do przemierzenia w poszukiwaniu indywidualnych pytań i może też odpowiedzi. Ogarniająca przestrzeń realizacji może stać się metaforą wejścia w początkową fazę konceptu - mozolną, ciężką i duszącą. Przygniatający fragment szkicu, próbuje zmniejszyć nas do tego stopnia, że czujemy się małymi wobec grubego grafitowego linio - tunelu.

Agnieszka Okrzeja, Poznań 2007

 

 

 

 

 

powrót