„Po deszczu” (After the rain), Festiwal Góry Literatury 2025

PO DESZCZU, wystawa Ostoi Sztuki w ramach Pasma Sztuk Wizualnych, Góry Literatury 2025, Fundacja Olgi Tokarczuk; Partner Główny wystawy: Polsko-Japońska Akademia Technik Komputerowych w Warszawie. 

Ewa Ciepielewska „Sieć” instalacja site specific, Anna Wójcik 'Melius Care’ doświadczenie VR; Zamek Sarny, Ścinawka Górna; fot. Jakub Certowicz

 

W ramach pasma sztuk wizualnych zaprezentowaliśmy rozległą, niejednorodną i interdyscyplinarną wystawę Po deszczu. To projekt artystyczny zainicjowany przez Jagę Hupało zapraszający do refleksji nad otaczającym nas światem w kontekście zarówno osobistym, jak i globalnym. 

od lewej: 1. Bożenna Biskupska „Wytyczanie obrazu”; 2. Jadwiga Sawicka „Ból nie minie”(2011) i „Stare rany”, olej i akryl na płótnie; 3. Zygmunt Rytka „Przedziały czasowe – 1/1000 sek (1971)”; Zamek Sarny, Ścinawka Górna; fot. Jakub Certowicz

1. Jadwiga Sawicka „Ból nie minie”(2011) i „Stare rany”, olej i akryl na płótnie; 2. Zygmunt Rytka „Przedziały czasowe – 1/1000 sek (1971)”; Zamek Sarny, Ścinawka Górna; fot. Jakub Certowicz

Po deszczu to artystyczna podróż przez emocje, wspomnienia i siły natury. Rozsiana po różnych lokalizacjach Dolnego Śląska ekspozycja połączyła sztukę z kontekstem lokalnym.
od lewej:  1. Sefa Sagir, Anna Klimczak 'Fractured Reflection’ (fragment interaktywnej instalacji dźwiękowej);  2. Janek Zamoyski „Bez tytułu” („Ściana”), fotografia;  3. Karolina Bielawska 'Willow’; Zamek Sarny, Ścinawka Górna; fot. Jakub Certowicz
Prace kilkudziesięciu artystów i artystek ukazały dwoistość doświadczeń: od traumy i bezradności po radość, kontemplację i uzdrowienie. 

Łącząc różne formy ekspresji, kuratorka Anna Klimczak zaprosiła do zastanowienia nad naszym miejscem w świecie, odpowiedzialnością za otoczenie, znaczeniem wody w kontekście twórczości i potrzebą harmonii z żywiołami. 
Agnieszka Kalinowska „Ciężka woda” (2017); ceramika; fot.1 Jakub Certowicz , fot. 2 Anna Klimczak
Wystawa Po deszczu stała się opowieścią o kruchości i sile, o destrukcji i odnowie — o tym, co zostaje po deszczu  (fragment tekstu kuratorskiego; źródło)
Jarosław Kozłowski "Zasłony", fot. Jakub Certowicz

Pierwsza część wystawy została skoncentrowana wokół dramatycznych doświadczeń regionu Dolnego Śląska z okresu powodzi. Odnosi się do bezradności i wyczerpania. Prace takich artystów jak Agnieszka Kalinowska, Jarosław Kozłowski, Tomáš Džadoň, Bożena Biskupska czy duet artystyczny: Maciej Czuchryta i Marta Wieczorek sprowadzają nas do poziomu trudnych refleksji. Czym jest nieobliczalność żywiołów i ściąganie na siebie ekstremów, które przeczuwamy, ale którym nie chcemy dać wiary? Aby zapobiec odczuwaniu nadchodzących zmian, stosujemy zasłony (cykl prac Jarosława Kozłowskiego), wydobywamy mity (projekt VR Maciej Czuchryta i Marta Wieczorek) i zaprzeczamy rzeczywistości. Równocześnie borykamy się z traumami (instalacja site-specific Agnieszki Kalinowskiej).

Ewa Ciepielewska "Sieć" instalacja site specific; Zamek Sarny, Ścinawka Górna; fot. Jakub Certowicz
Agnieszka Brzeżańska "bez tytułu", rzeźba dźwiękowa; fot. Jakub Certowicz

Druga ścieżka wystawy pokazała pozytywne aspekty naturalnych zjawisk przyrodniczych. W tej części przyglądaliśmy się emocjom takim jak radość i ekscytacja. Kontemplujemy naturę, jej dźwięki i zapachy. Prace Ewy Ciepielewskiej, eksperymenty Małgorzaty Gurowskiej czy poezje wizualne Agnieszki Brzeżańskiej czerpią inspiracje ze świata przyrody. Doświadczenia konceptualne Krzysztofa Maniaka lub szkicownik fotograficzny Jędrzeja Sokołowskiego pozwalają zmienić punkt widzenia i oswoić mikroświat roślin.

Siostry Rzeki (Cecylia Malik, Grażyna Smalej, Małgorzata Grygierczyk), proformance, Zamek Sarny, Ścinawka Górna 2025; fot. Jędrzej Sokołowski
Siostry Rzeki (Cecylia Malik, Grażyna Smalej, Małgorzata Grygierczyk), proformance, Zamek Sarny, Ścinawka Górna 2025; fot. Jędrzej Sokołowski

Wystawa objęła równolegle działania performatywne Cecylii Malik, Grażyny Smalej i Małgorzaty Grygierczyk, czyli kolektywu artystycznego Siostry Rzeki, Jagi Hupało i Antonii Wolff czy Edki Jarząb i Joanny Suppan. Spotkania z artystkami zaprosiły odbiorców do medytacji wokół ekosystemów. Członkinie kolektywu Siostry Rzeki poprowadziły także warsztaty artystyczne.

Bartłomiej Flis, "Pałki" (2022), fot. Jakub Certowicz
Małgorzata Gurowska "Kropla"(The Drop), fot. Jakub Certowicz

Na wystawie zostały zaprezentowane prace takich artystów jak: Karolina Bielawska, Bożenna Biskupska, Borg Borkowski, Agnieszka Brzeżańska, Piotr Butkiewicz, Ewa Ciepielewska, Joanna Concejo, Maciej Czuchryta, Pola Dwurnik, Tomáš Džadoň, Daniel Fedorczuk, Zuzanna Gocławska, Antoni Grabowski, Małgorzata Grygierczyk, Małgorzata Gurowska, Jaga Hupało, Anna Hupało-Sikorska, Mateusz Jarmulski, Edka Jarząb, Agnieszka Kalinowska, Aleksandra Kamińska, Wojtek Kielar, Anna Klimczak, Katarzyna Korus, Jarosław Kozłowski, Piotr Kramnik, Gosia Krawczyk, Wiktor Krokosz, Thomas Lampreht, Krzysztof Maniak, Cecylia Malik, Martha Mulawa, Robert Niziński, Kacper Nowak-Gocławski, Monika Osiecka, Renata Plaga, Natalia Przybysz, Mariusz Przygoda, Magdalena Publicewicz, Sara Rodowicz-Ślusarczyk, Agnieszka Rożnowska, Iza Rutkowska, Zygmunt Rytka, Sefa Sagir, Jadwiga Sawicka, Jan Sikorski, Grażyna Smalej, Katarzyna Sobocka, Jędrzej Sokołowski, Marta Surovy, Joanna Suppan, Tomasz Sysło, Natalia Ślusarska, Tatiana Tokarczuk, Marta Wieczorek, Elżbieta Wojaczyńska, Antonia Wolff, Łukasz Woźniak, Anna Wójcik, Janek Zamoyski, studenci i studentki Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie. Gośćmi i gościnami specjalnymi projektu byli: Agnieszka Szpila, Ewa Satalecka, Marta Godzisz, Edyta Jungowska, Grzegorz Sierzputowski, Ula Milewska, Ewa Porębska, Karolina Radziejowska, Michał Suchora i Adam Schmidt.