• Między Zbawieniem a Konstytucją, galeria BWA Warszawa, ul. Marszałkowska 34/50
    wernisaż: 11.11.2018, godz. 17.00
    godz. 12.00 - performance dokamerowy "100 Flag"
    wystawa czynna do 05.01.2019r.

    W wystawie biorą udział m.in. 
    Adam Adach, Ewa Axelrad, Dellfina Dellert, Agnieszka Kalinowska, Grzegorz Klaman, Anna Klimczak, Zuza Krajewska, Witek Orski, Aleka Polis, Karol Radziszewski, Jadwiga Sawicka, Mateusz Sarzyński, Kama Sokolnicka, Paweł Śliwiński, Jakub Woynarowski oraz Projekt „100 Flag”

     

    Na wystawie zostanie zaprezentowana dokumentacja fotograficzna dwóch obiektów Anny Klimczak z 2000r.: Konfekcjonał  (Clothesessional) oraz Wash and go z serii Konfesjonały, (from the Confenssional series), 2000r.

    fragment tekstu Marka Wasilewskiego z 2001 roku:

    W serii prac powstałych roku 2000 odnajdujemy (…) uderzające podobieństwo do spotykanych w kościołach konfesjonałów. Biorą one swą nazwę od łacińskiego słowa confessionale, które oznacza wyznawanie wiary, wyznawanie religii bądź wyznawanie grzechu. Jest to miejsce szczególne, stanowi bowiem intymną przestrzeń, w której człowiek otwierający swoje najbardziej prywatne doświadczenia klęczy nie tylko przed Bogiem, którego wyznaje, ale także, a może przede wszystkim styka się z instytucją. A zatem podobnie jak we wcześniejszych pracach Anny Klimczak znajdujemy się w newralgicznym punkcie przecięcia przestrzeni prywatnej i publicznej. „Konfekcjonał” to obiekt będący skrzyżowaniem sklepowej przebieralni i konfesjonału. Można wejść do niego do środka i przymierzyć jedną z koszul, które artystka umieściła po zewnętrznej stronie nad klęcznikiem. Inna praca pod tytułem „Wash and Go” pod pozorem konfesjonału kryje w sobie kabinę prysznicową, z której można skorzystać w trakcie trwania wystawy. Mamy tutaj do czynienia z ironiczną grą znaczeń, bo przecież spowiedź to także symboliczne obmycie, oczyszczenie, lub odnowienie czy też przybranie czystej, nowej szaty.

    Pokrewieństwo tych obiektów z konfesjonałem odnaleźć możemy także na poziomie wymiarów, bo są one przecież „szyte na miarę” pojedynczego człowieka, zakładając jego izolację. Inny obiekt z tej serii „Układ wewnętrzny”, jest konfesjonałem odwróconym na lewą stronę, klęczniki dla wiernych znajdują się w środku, a potencjalny spowiednik pozostaje na zewnątrz. Ten prosty zabieg powoduje powstanie wielu nowych treści (…).

    Marek Wasilewski ”Przedmioty i przestrzenie”(fragment tekstu), Galeria Sztuki Współczesnej „Wieża Ciśnień”, Konin, maj 2001

    /

    Anna Klimczak’s works of art created in 2000, show a striking similarity to confessional boxes found in churches. The latin word ”confessional” means ”admission of faith”, ”profession of faith” or ”confession of sins”. A confessional is a special place where a man revealing his most private experiences not only kneels in the presence of God but also makes contact with an institution. Here as in earlier works of Anna Klimczak, we find ourselves at the crux of the matter where the private and the public space meet. One of her pieces of art is called ”Konfekcjonał”. This title is a combination of two words: ”confessional” and ”ready made clothing”, which in Polish sound similar to English ”clothesessional”. ”Konfekcjonał” is a cross between a changing room and a confessional. It is possible to get inside and try on one of the shirts hung up over the kneeler.

    Another object named ”Wash and go” appears to be a confessional but it has a shower inside which you can use during the exhibition. This is an ironic combination of meanings as confession is also symbolic washing, cleaning,renovation or putting on a new, clean garment. The similarity of these objects to a confessional can also be traced back to the level of measurement; they are ”made to measure” for one person only bearing in mind his or her isolation.

    Another object from this series ”The inner arrangement” is a confessional turned inside out. Kneelers for the faithful are situated inside while the potential confessor stays outside. This simple trick brings a lot of new meanings (...).

    Marek Wasilewski ”Przedmioty i przestrzenie” (’Objets and spaces’) - fragment of the text; Gallery of Contemporary Art ’Wieża Ciśnień’, Konin 2001

     

     

  • Anna Klimczak "Kontury i wyobrażenia", wykład

    III Jesienny Festiwal Sztuk Japońskich BUNKASAI  

    7 października 2018, godz. 14.25, PROM Kultury Saska Kępa, ul. Brukselska 23 (1 pietro, Sala Widowiskowa), Warszawa 

    Wykład prezentuje wpływy kultury japońskiej widoczne w twórczości Anny Klimczak. Wystąpienie poparte wizualnymi przykładami autorskich działań performance oraz instalacji multimedialnych. Główne zagadnienia  wykładu, to analiza pojęcia przyrody, architektury oraz wizerunku człowieka w kulturze współczesnej. Wykład dotyczy problemu tożsamości oraz zagubienia jednostki we współczesnej cywilizacji.

    więcej: http://bunkasai.pl/

  • Anna Klimczak "55 kg bieli i dwa buty" (2005r.); projekt pokazywany w ramach wystawy "Znaki", Galeria XX1, Warszawa; fotografia: Jędrzej Sokołowski

    Anna Klimczak '55 kilos of white and two shoes' (2005r.); project showing as part of the Signs exhibition at XX1 Gallery in Warsaw; photo by: Jędrzej Sokołowski

  • Anna Klimczak ”55 kg bieli i dwa buty” / '55 kilos of white and two shoes', 2005 Dokumentacja wideo pokazywana w ramach wystawy "Znaki", Galeria XX1 w Warszawie. Wystawa czynna do 11 sierpnia 2017r. 

    Video documentation also showing as part of the Signs exhibition at XX1 Gallery in Warsaw. Exhibition runs until 11 August 2017.

  • Performance ”55 kg bieli i dwa buty” przedstawiony podczas festiwalu Performance Problem (galeria „Szyperska”, Poznań 2005), to wielowątkowe działanie, które opierało się na kilku czynnościach. Istotna informacja dla odbiorcy dająca fundamentalną, przyjętą bądź nie - przez widza puentę, została zapisana przez Klimczak na podłodze w początkowej fazie działania.  Tytułowe 55 kg bieli i dwa buty, to 55kg upadającej bieli odzieży obrysowanej na bruku przez artystkę; to dwa rozcinane przez artystkę buty przedstawione na obrazie wideo; to informacja dotycząca fizyczności samej artystki.

    Agnieszka Okrzeja 2007

    /

    The performance work '55 kilos of white and two shoes', shown at the festival  Performance Problem Poznań 2005, is a multi-layered project, operating on several fronts. The essential information for the audience, giving the fundamental message which was to be accepted or not, was written by Klimczak on the floor during the opening phase of the work. The '55 kilos of white and two shoes' was in fact 55kg of white clothing,  outlined by the artist where it fell from the building, and two shoes cut apart by the artist and shown on video;  information concerning the physicality of the artist herself. 

    Agnieszka Okrzeja 2007